Jedno ze starć podczas Gran Derbi

Wszyscy znamy satyryczny konflikt Kargula z Pawlakiem. Hiszpański odpowiednik: Madridista vs. Cules. Barbarzyńska wojna, napompowana jeszcze za czasów wojny domowej zdaje się nie mieć końca. Teraz szczególnie, Gran Derbi godni Gran Derbi. Jeszcze kilka sezonów temu Barcelona rozgrywała z Madrytem 2 ligowe mecze. Tyle, tylko i aż tyle. Świat wstrzymywał oddech, finał Ligi Mistrzów nie przysparzał tyle emocji, co zderzenie się tych dwóch odmiennych koncepcji futbolu. Teraz, obserwujemy clasico po kilka razy, La Liga, Liga Mistrzów, Copa del Rey, Superpuchar, Puchar... etc. Czy galaktyczne mecze tracą przez to swoją niesamowitą wartość?

Kogo obsesyjnie dopada żądza krwi? Kompleksy, chęć zwycięstwa, a może historia i tradycja zobowiązują te drużyny do walki od pierwszej do ostatniej minuty spotkania. Nieprzemyślane decyzje i ogrom emocji przerasta nawet sędziego na czele z hiszpańską federacją.

W Madrcie trener jest nie potrzeby, ważna jest osobistość

Teraz, w dobie wielkiej, bordowo-granatowej ery nasuwa się pytanie: Madryt podchodzi do spotkań z „barcelonofobią”? Oczywiście, sezony nie wygrywa się dwoma meczami, ale.. ha ha, śmieszne. Jak to nie? Zapytajmy o zdanie Bernda Schustera, Juande Ramosa, Manuela Pellegriniego i uwaga, smaczek na koniec: Fabio Capello. Real za czasów trzech pierwszych panów wznosił się na wyżyny swoich umiejętności – prześledźcie statystykę chilijskiego szkoleniowca, który pokazał co da się wycisnąć z drużyny. Fenomenalnie kierował zespołem, ale.. zwolniony, bo oczywiście w Katalonii pokazano więcej. Niemiec i Hiszpan – rok i wypad! Polityka Florentino Pereza. Nie wiem nawet czy zgadzają się z nią kibice z Bernabeu. Skupmy się więc na fenomenie Włocha, zestawiając go z odrobiną geniuszu The Special One.

Obecny trener reprezentacji Anglii, obejmował posadę na Santiago Bernabeu dwukrotnie. W 1997 roku po zdobyciu mistrzostwa został zwolniony. Wtedy nie wiedział, że tytuł w La Liga, będzie w niedalekiej przyszłości jego wyrokiem. Z początkiem 2004 roku (a może chwilkę wcześniej?) zaczęło się systematyczne, efektowne odrodzenie Barcelony po wielkim kryzysie sportowo-ekonomicznym. Wtedy mówiło się o ich fanatycznej walce i chęci dogonienia odwiecznego rywala. No i stało się. Real gdzieś po drodze stracił to „coś”, a Barcelona od 2005 r. zaczęła kroczyć schodami chwały...

Wracamy do Madrytu, przepraszam, za te katalońskie stawki, ale sami rozumiecie, klub jest wielki, jeśli ma godnego rywala, a Królewscy mają i vice versa. A więc Madryt, o tak, tam się zaczęło. Gonitwa za rywalem. Zmiany na ławce trenerskiej sezon po sezonie. Jedną z ostatnich decyzji Pereza, podczas jego „I kadencji” było oddanie zespołu w ręce Capello. Lepiej być nie mogło, Włoch przyszedł, zaprowadził swoje reguły, pokazał, że można wygrać mistrzostwo. W tym momencie do głosu dochodzą kibice. Powszechna krytyka bezpardonowej gry sprawia, że trener szuka nowego pracodawcy. Jak ta historia lubi się powtarzać:-)

Mou wielokrotnie podkreślał, że mistrzostwo to nie tylko Gran Derbi, można wygrać ligę, przegrywając wszystkie spotkania z Barceloną. Obecny sezon zdaje się być jedynie potwierdzeniem jego słów. Poczekajmy tylko na głosy kibiców. Portugalczyk podąży śladem Włocha...

W Madrycie nie zauważam celebry. Nie ma świętowania sukcesu, widzę stałą, przeciągającą się gonitwę za Barceloną. Katalończycy oddają jeden tytuł, w zamian zgarniając całą resztę. Czy w tym sezonie mistrzostwo będzie odbierane tak samo jak Puchar Króla sezon wcześniej – nagroda pocieszenia? Jeśli Barcelona zdobędzie Champions League i Copa del Rey- na pewno.

Dokąd zmierzają Los Blancos? Jako kibic Barcy, patrzę i widzę przepaść między filozofią La Masia i pieniędzmi połączonymi z ogromnymi transferami. Przepaść z przewagą dla tych pierwszych. Mogę być nieobiektywny, co nie umniejsza szacunku jakim darze osiągnięcia Królewskich. Zastanawiam się tylko kiedy galaktyczni staną się naprawdę Galaktyczni?

P S

To moja „Madridista story” widziana z Camp Nou, dlatego proszę Was, drodzy kibice o nie wylewanie swojej agresji względem rywala w komentarzach poniżej. Bądźcie kulturalni i sensownie pokażcie co myślicie o pracy Mourinho. Tak, o tym miał być właśnie ten felieton, ale pisany pod wpływem emocji pozostających w moim sercu ze środowego klasyku nieco zboczyłem z toru. Zachęcam do sensownych wpisów w komentarzach. Byłoby mi również bardzo miło, jeśli ktoś polemizujący z moim zdaniem pofatygowałby się i na mój e-mail: mateusz390fcb@o2.pl wysłał felieton z jego przemyśleniami w tym lub innym temacie. Najlepsze teksty z chęcią opublikujemy w formie newsa w naszym serwisie.